ONLAR YALNIZ DEĞİLLER

SİZLERİ UNUTMADIK

Özel bir dergi olmamızın yanısıra sosyal alana da duyarlıyız. Zaman zaman bu alanda bazı etkinlikler düzenlemekteyiz. Derginin baskı sürecinde yapacağımız etkinliği özenle seçtik. kimsesiz çocuklarımız vardı. Devletin kucağında rahattılar.Fiziki gereksinmeleri, yöneticilerin dikkatli ve ciddi idareleri altında karşılanıyordu. Fakat eksik bir yön vardı; Ziyaretçi istiyorlardı!Kurum içinde bir aileydiler. Diğer ailelerde olduğu gibi komşuları, yakınları ya da birileri tarafından misafiri ve misafirperverliği yaşamaktaydılar. Evet gitmek ve onlarla dışarıda birlikte olabilmek, işte önemli olan buydu.

Büyük bir çoğunluğu, kendilerini kullanıp köşeye bırakılan bir eşya şeklinde görüyordu. Onlar değilmiydi? yeri geldiğinde saçını bizlere süpürge eden ve yeri geldiğinde emeğini yıllarca sunan. Evet onlar yanlız kalan yaşlılarımızdı. Antalya Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü' ne bağlı olan kurumundan yaşlılarımızla birlikte eğlenmek, dans etmek, gülmek istediğimizi belirttiğimizde Müdür Dr. Yücel Yapıcı bizleri saygı ve duyguyla karşıladı.

26 Mayıs günü Antalya Çocuk Esirgeme Kurumu kimsesiz çocukları için ayrı bir gündü. Dışarı çıkacaklar, İnsanların içine karışacaklardı. Dergi yetkilisi Halil Yürük ve Fatma Dur saat 13:00 sularında Zübeyde Hanım Erkek Öğrenci Yurduna gittiler. Kurum görevlileri ve yetkili arkadaşlarımız 200 çocuğu Antalya Büyük Şehir Belediyesinin tahsis ettiği otobüslerle dışarı çıkardılar.

Gaziantep Restaurant'a gelindiğinde çocukların yemek servisi hazırdı. Güzel bir öğlen yemeğinden sonra şarkılar söylüyerek şehir turu yapıldı.Daha sonra çocuklar kuruma teslim edildi.

Etkinliğimiz devam ediyordu. 27 Mayıs günü yanlız yaşlılarımızı Antalya Büyük Şehir Belediyesinin Halk otobüsleri ile kurumdan aldık. Gaziantep Restaurant'ta onlarla konuştuk, dertleştik, güldük ve dans ettik. Gecede devlet erkanı ve abonelerimiz yanlız yaşlılarımızın yanındaydılar. Gecenin sonunda bu etkinliği her yıl tekrarlayacağımızın ve onları unutamıyacağımızın sözünü verip ayrıldık.

Yalnız yaşlılar çocuklar üzerinde yaşadığı toprakların, Şehit ve gazinin cesaret ve onuruyla korunduğunu en iyi bilenlerdir. Savaş tarlalarına gülerek giden gazilerin onların yanında olduğunu hissediyorlar. İşte bu nedenle etkinliğimizi onlarla birlikte düzenledik.

Etkinlik, Gaziler Dergisi

Yıl 2000, sayı 120

KASIMPAŞA'da BİR KÜÇÜK EVREN

Dünyada savaşlarla, yıkımlarla birçok çocuk hayatını kaybederken, birçok çocuk evsiz, ailesiz bırakılırken ülke olarak çocuklarımıza daha çok sahip çıkmalıyız. Çünkü çocuklar gelecektir,umuttur,sevinçtir. Yarınlar çocuklarımızın ellerindedir.

Umutla parlayan bir çift çocuk gözü için, masum bir çocuk gülüşü için neler verilmez ki? Yaşamdır çocuk. Yüreğine sığmayan sevgisiyle bütün insanlara taşımak ister mutluluğunu. Hiçbir ayrım yoktur gözlerinde. Kim olmanız nasıl olmanız çocuk için farketmez. Minik kollarını iki yana açar ve kucak dolusu sevecenliğini uzatır size.

İşte böyle karşıladı bizi Kasımpaşa Çocuk Esirgeme Kurumu'ndaki çocuklar.Bir anda, küçük ağızlardan çıkan kocaman HOŞGELDİNİZ sesleri sarıverdi çevremizi. Ve bizler bir anda uzaklaşıverdik dış dünyadan. Savaşlardan, yıkımlardan,"ölüm,ölüm!" diye bağıran insanlardan, uzaklaşıverdik. Çocuk sesleri içinde bir çocuk evrenine giriverdik.

6-12 yaş gurubundaki çocuklar yaşıyor burada. Genç eğitmenlerinin yönlendirmesiyle geleceğe hazırlanıyorlar. Kurum müdürü Fehramuz Kıyafet'le yaptığımız görüşmede kurumda yaşayan çocuklar hakkında konuştuk. Buradaki çocuklar Milli Eğitim Bakanlıgı'na bağlı okullarda normal eğitimlerini sürdürürken, kurum içinde de okul dersleriyle ilgili çalışmalar yapabiliyorlar. Ancak kurumun imkanları bazen eksik kalıyor. Örneğin, çocuklar etüd olarak yemekhaneleri ve yatakhaneleri kullanmak zorunda kalıyorlar. Ve buralarda yerlerde ders çalışıyorlar.

Ayrıca kurumun bir konferans salonu mevcut. Üniversite, tiyatro gruplarından bazıları bu salonda izin dahilinde oyun sergiliyorlar. Cumartesi-Pazar ziyaretçi günü. Ve yine yönetimden izin almak şartıyla isteyen ziyarete gelip, çocuklarla birlikte olabiliyor.

Çocuklar ilgiye, sevgiye merhaba demek istiyorlar. Onlar hepimizin çocukları. Onlar, geleceğimiz. Çocuklarımızı yalnız bırakmayalım. Bizden fazla birşey beklemiyorlar. Sadece birazcık ilgi, birazcık sevgi.

Kimsesizlik suç değildir. Çocuk Esirgeme Kurumun'da yaşayan çocuklarımız da bizim evlatlarımız, bir anne, bir baba için çabalamıyor onlar. Bütün insanlar onların anneleri, babaları... Hepimizi seviyorlar. Hepimiz için yaşamak istiyorlar.

Herhangi bir pazar gününüzün birkaç saatini onlara ayırırsanız, göreceksiniz: Sizi yargısız, hesapsız binlerce "Hoşgeldin" çığlığı karşılayacaktır.Bu küçücük sevgiyi onlardan esirgemeyin. Uzatın Ellerinizi...

Ziyaret Ayfer Balaban

Yıl 1993, sayı 81