Atamız yıllar önce "yurtta sulh, cihanda sulh" diyerek barışçı bir hedefi işaret etmişti.
Türk ulusu olarak başka ülkelerle ortaya çıkabilecek sorunlarımızı savaşarak değil uzlaşarak çözmeliyiz mesajını tüm dünyaya duyurmuş, ölünceye kadar da bu çizgisinden asla ödün vermemişti.
Ancak!
Onun boşluğunu bir türlü dolduramadığımız bu güne kadarki süreçte çok şey değişti.
Adeta bir ateş çemberi ile çevrilmiş ülkemizin sınır komşularında uzun yıllardır kan ve gözyaşı dinmiyor.
* * *
Dünya’nın pek çok yerinde halk isyanları, ihtilaller ve idamlar ibretle izleniyor.
Nato üyesi olmanın yükümlülüğüyle ilk kez 1954 yılında Kore Savaşı’na katılıyoruz.
Daha sonra da garantörlük hakkını kullanarak katledilen Türk halkını kurtarmak amacıyla 20/Temmuz/1974’te Kıbrıs Barış Harekatı’nı gerçekleştiriyoruz.
Muhtelif ülkelerde bulunan büyük elçilerimiz ermeni teröristlerce katlediliyor.
Ve PKK belasıyla tanışıyoruz.
Yani, Atamızın "Sulh" işaretine bağlı kalmamız engelleniyor. Zorla tahrik ediliyoruz. Bıçağı illa ki kemiğe dayıyorlar.
Sonuçta, barış içinde yaşamayı hedefleyen ülkemiz, yıllardır kendini savaşların içinde buluyor.
Onuru, halkı ve toprağı için..
Can verilesi bu değerler uğruna savaştık, gerekirse bundan sonra da savaşacağız.
* * *
Şehitlerimiz ve gazilerimiz yüreklerimize ateş olup düşüyor, yakıyor, kavuruyor.
Şehitlerimizin yanında Gazilerimiz de çoğalıyor.
Böylesi bir yangının ardında kalanlara sahip çıkıyoruz.
Onları bağrımıza basıyoruz.
Ancak!
Gazilerimize, Şehitlerimize ve Şehit ailelerine en iyisini yapmaya çalışsak ta acaba yeterli olabiliyor muyuz?
Oturup düşünmeliyiz, daha da mükemmelini bulmak için.
Bu konu sadece askeriyeye mal edilmemeli. Öneri ve teklifler sadece onlardan beklenmemeli.
Toplum olarak, ülke olarak daha farklı bir şeyler yapmalıyız.
Güney Kore’nin yaptığı gibi.
Görev alanı, gaziler, şehitler ve şehit ailelerini kapsayan bir bakanlık kurmalıyız.
Kore savaşının yıldönümünde ülkemize ziyarete gelen Güney Kore Gazi Bakanı gibi.
Bizim de Gazi Bakanımız olmalı.
“Gözleri topraklarımızda pek çok dostumuzun” ilgisi ve komplosu bitmeyecekse, kaderimiz, yine savaş dansına eşlik etmekse,
Gazi Bakanlığı’na ihtiyacımız var. Hem de hiç vakit kaybetmeden.
Nedenlerini sayfalarca yazmama gerek var mı?
İbrahim Paker yenigün gazetesi 13-11-2007