Elinizdeki dergi,gündeme zaman zaman giren,genelde gözden kaçan iki önemli dosyayı aştı.Ülke sorunlarına duyarlı olmanın önem arz ettiği bir süreçten geçiyoruz.Sorunlarımızı parça parça değil, bir bütün olarak görmek zorundayız. Çağımızın gerçeği konsensüs sağlamak,toplumu ve bireyi geliştiren ileriye taşıyan önemsiz etmen Türkiye,60 milyonun istediği temiz bir toplumdur. Güvence içinde bir arada yaşamak,zenginliklerden yararlanmak,fırsat eşitliğini görmek,ortak düşünce doğrultusunda tabanda biçimleniyor.

Bu ülkenin insanı 73 yılda iki büyük kavga verdi.İlk kavga bağımsızlık için direnemeden kaynaklandı. İkinci kavga 80 öncesi yaşanan kardeşi kardeşe kırdıran ideolojik sebeplerden doğdu.Ölenlerin büyük bir bölümü erkek cinsiyetini taşır.Ölenleri yıllardır,içlerindeki acıda yaşatanlar ise kadındır. "Cumartesi Anneleri"olarak tanımlanan kayıp çocukların anneleri Galatasaray'da bir araya geldiler.Kimi zamanda provokasyona getirildiler. Daha sonra ise yıllardır gündeme getirilmeyen şehit anaları "Cuma Anaları"nitelemesiyle karşılaştılar. Anaların gözyaşlarını ayırmak kadını ikiye bölmek gibi bir şekil alıyor. Acı çeken birinin, suiistimal edilmesi,kullanılması yanlış bir politikadır, insanlık dışıdır.

Şehit analarımız ile yaptığımız röportajlar; Şehit anası dışında herhangi bir adlandırmaya izin vermeyecek ölçüde net ve keskin söylemleri dışa vurdu.Şehit anaları kadının acı çekmesinden yararlanılmasına sert tepki gösteriyorlar.Vatanın bölünmezliği uğruna,kayıp çocukların annelerinin ızdırabını yaşıyorlar.Evlat yitimi yeryüzünün en büyük acısıdır.Onları böylesine bölme aymazlığından utanmalıyız.

İkinci dosyada göçer insanının sorunları ve göçtüğü yerde oluşturduğu problemleri okuyacaksınız.Hakkari'den Van'a göç etme durumunda kalan insanımızın trajedisi içler açısı.Binlerce insan Doğunun zemherisiyle karşı karşıya.Çocuklarımız,ölüme yol açmaması gereken, hastalıktan ölüyor.Vanlılar da çaresiz. Belediye öncülüğünde düzenledikleri kampanyalarla göçerlere sahip çıkıyor. Bu kampanyalardan biri "İlaç Toplama Kampanyası" idi,çocukları kurtarmak için.

Her şeyi devletten yapmasını beklememeliyiz. Akılcı düşüncenin egemen olduğu bir dönemde, ürettiklerimizle sorunları aşağı çekebiliriz. Oluşturacağımız sevgi çemberine herkesi almalıyız. Devletin eksik kaldığı noktada devlet eleştirisinden çok çözüm üreten anlayışı benimsemenin zamanı gelmiştir.

KADİR PALALAR.