Şehitlerimizi ve gazilerimizi yıllardır ihmal ettik. Törenlerin dışına çıkıp onların sosyo-ekonomik ve rusal sorunlarına eğilmedik. Hükümet olanların, konuya yaklaşımı ses getirecek düzeyde olmaktan uzak kaldı. Vakıf dernek ve hayırsever işadamları konuya eğildi. Onlarında yardımları yetersizdi. Şehit ve Gazi ülkenin her karış toprağında binlerce, yüzbinlerce bulunması istenilmeyen bir eşitsizliği getirdi. İstanbul ve Ankara'da bulunan şehit ve gazi fırsatlardan yararlanabildi. Oysa Ağrı, Kars'taki ne olacaktı ? Şehit Öğretmen, Savcı gündeme gelmeyecek mi ?

Melikgazi Belediyesi örnek bir adım attı. 102 asker ve 18 poli şehidin ailesine bedelsiz arsa tahsis etti. Arsa üreten belediyeler bu girişimi örnek almalıdır. Hrşeyi Ankara'dan beklememeliyiz. Belediye melisleri bu örnekleri çoğaltırlarsa T.B.M.M.'ye nazire yapabilirler ve onları harekete geçirebilirler.

Başka Özhaseki "önemli olan bu topraklar ve milletimiz için canını hiç düşünmeden feda edenlerin geride kalanlarına sahip çıkmak ve şehit ailelerine yalnız olmadıklarını hissettirmeliyiz. Bir ziyaret dahi şehit ailesini çok mutlu ve onure eder" diyor. Kaçımız bir şehit mezarlığına bir çiçek koyduk, hastanede yatan gaziklerimize bir bayram kartı gönderdik...

Ülkenin varlığı bu insanlara vereceğiniz değerde, ilgide hayat bulur. Türkiye çevresi barut fıçıları ile sarılı bir ülkedir. Güvenlik meselesi her bireyi yakından ilgilendirir. Çocuklarımızın yarınları, şehit ve gazilerin hayatlarını severek risk etmelerine paraleldir. Onlara duyarlı olmak bir bilinç meselesidir. O bilince mutlaka ermeliyiz.

Kahramanlık menkibelerinin yanısıra sosyal, ekonomik ve ruhsal boyutları açmalıyız. Onların sorunlarına eğilmeliyiz. "Toprak için can verene, Toprak verilir" anlayışını kampanyaya dönüştürmek elimizde.

KADİR PALALAR