Bu derginin kapak konusu yıllardır verdiğimiz mücadelenin anlatımına ayırdık. İlk ağızdan verdik bu anlatımı...

Dergiçalışanlarının düşüncelerini aktardık sayfalarımıza. Reklam amacı taşımayan yaklaşımla ne yapmaya çalışyığımızı sizlere göstermek istedik. Çektiğimiz sıkıntıları bugüne kadar kol kırılır yen içinde" atasözü ile içimize attık. Gazi olgusuna yeni bir boyut sunmanın dışına çıkmadık.

Fakat dergi yetkililerin ve çalışanlarının ortak kararı ile çekilen sıkıntıları, mücadelenin ciddiyetini örümcek kafalara anlatmanın gereğini ortaya koyduk. Artık ko kırılacak fakat yen içinde kalmayacaktı. Kabuğumuzdan çıkmanın sırası gelmişti. Bugüne değin kendimizden bahsetmedik. Çünkü bireseyleşmeden ve popülist yaklaşımdan uzak kalmaktı.

Düşüncemizin dışında gelişen koşullar kendimizi tanımamızı gerektirdi. Tüm çalışanların emeğini çğnetmemek, onların ciddiyetini ve duyarlılığını kamuoyuna duyurmak hedef oldu. Nedir bizi bu yola sürükleyen koşullar ? Dergi çalışanlarının taşkafanın doğurduğu şikayetlere maruz kalması ve hakarete uğramasıydı.

Öyle bir ülkeydi ki bu ülke, şikayet eden haklı konuma giriyor ve yetkililerin çıkış noktası oluyordu.

Gazileri kullanmak, çıkar sağlamak iddianamelerin temel yapısıydı. Bizler defalarca aynı savunmayla yaklaştık bu içi boş suçlamalara. Çünkü bu ülkede gazilere katkı sağlayan dernekler ve vakıflar oluşturulmuşken bizlerde kim oluyorduk ? Onlar yeterice konuyla ilgileniyordu. Tekelci zihniyetin ürünüydü bu yaklaşım. Sorunu onlardan başkası kavrayamaz ve çözemezdi.

Gaziler dergisi onlara göre çıkar sağlayan bir kurumdu. Oysa bugün haklılığımız ortadadır. Bizler gazilerin dramlarını işlerken, onlar gazilerin onurlarıyla oynuyorsunuz diyorlardı. Yapmaya çalıştığımız sadece gazilerin kaderlerine terk edilişlerinin yanlışlığını yetkililere duyurmaktı. Bir diğer konu ise kalıplaşmış düşüncelerle gazilere yardım götürmek - tüm gazileri kapsamayan - şeklindeki icraatın eşitlik ilkesini çiğnemeseydi.

80 vilatete ulaşmamıza karşın dernekler 27 şubede teşkilatlanmıştı. Diğer illerdeki gaziler fırsatlardan yararlanamamaktadırlar.

Gaziler Dergisi polisin, öğretmenin ve terör kurbanı devlet görevlilerinin gazi statüsüne girdiğini ifade eden tek yayın organıdır. Bu tespit ilk kez Gaziler Dergisi'nden kamuoyuna aktarılkıştır. Kahramanlık edebiyatının arkasına sığınmadan savaş tarlalarında yşamını risk eden insanımızın trajedisini yazmak, aktarmak bizim için kutsal bir görevdir. Üzerinde durduğu birbaşka konu ise gazilerin rehabilitasyonudur. Bu insanları rehabilite etmeden toplum içine itmenin vebalini gelecekde kim ve hangi kurum üstlenebilir ?

Sanatçıların ve zengin aile çocuklarının-bırakın savaş tarlalarına gitmelerini- askerlikten kaçtığı kamuoyu tarafından bilinmektedir. Hazine topraklarının arazi mafyası tarafından yağmalandığı bu ülkede vatan için savaşanlara bir karış toprak vermemenin, iş olanakları sağlamamanın günahını kim çekecek ?

İşte böylesine uzun araştırmalar sonucu oluşturulan düşüncenin en ücra köşelere ulaştırılmasını sağlayan çalışmalarımızı sizlere bu sayımızda tanıtmak istedik. Bu onların hakkıydı.

Yoğun emek harcayan Gaziler Dergisi çalışanlarına övünç belgesi verilmesi gerekirken, onlara duyarsız sıfatıyla yaklaşanlara sesleniyorum: "Bu ülkede kahramanlık o kadar ucuz değildir."

KADİR PALALAR