17 yıl, dile kolay... Yaşam sürecinde önemli bir dilim. "Nası geçti habersiz" mısralarını içeren bir şarkıyı anımsatıyor. Yıllarca spesifik bir olayın üzerine yılmadan gitmek, sorunları aşmak elbette kolay değil.

Dergimiz ulusal basında 17. yılını doldurdu. Türkiye'de "Gazi" sorusunu en gerçekçi biçimde kamuoyuna sunan Gaziler Dergisi'dir. İlk kez "Güneydoğu Gazisi" kavramını kullanan, "Güneydoğu'da savaş yok, gazide yok" diyenlere polisde bir gazidir olgusuyla alternatif olan yine bu dergidir.

90'lı yıllara gelene kadar, ülkede gaziler belirli günlerde hatırlanan, hatta daha eskilere gidildiğinde şakayla karışık hafife alınan bir konumdaydı. Onları törenlerde, resmi kıyafetlar içinde görürdük. Bilinen gerçek bu şekilde yansımaktaydı.

Oysa madalyonun diğer yüzü çok farklıydı. Gaziler için için kan ağlıyordu. Trabzon'da bir Kore Gazisi tuvalet temizliği işini belediyeden almasına seviniyordu. Sorduğumuzda ise "bana bu iş reva olmamalıydı" demesi çok anlamlıydı.

"Tuvaletçi Gazi" manşetini attığımızda en büyük olumsuzluğu Muharip Gaziler Derneği gösterdi. Bir anlam veremedik Gazileri düşürücü yayın dediler önceleri... Sonraları ise dergide Gaziler adını kullanıyor, sahtekar dediler. Fakat gerçek, o gazinin belediye tuvaletini temizlemeye devam etmesiydi. Gerçek, bir Gazi Bakanlığı'na sahip olamayışımızdı. Gerçek, şehit Polis'in olduğu yerde Gazi Polis neredeydi ?

İşte bu gerçeği aydınlatmak için bir mum oldu, Gazilerin adını kullanan sahtekar değil. Dergimizin bünyesinde pek çok gazi polis, gazi asker yer alıyor. Güneydoğu Gazisi onlarca genç "Gazi Bakanlığı" için imza topluyor. "Budergiye hakaret ve saygısızlık bu ülke uğruna canlarını çekinmeden risk edenlere ve çocuklarına terbiyesizlik etmektir." Bu bir gaflet uykusudur.

18. yılın eşiğinden içeri adım atarken bizleri destekleyen siz değerli okur kitlesine teşekkür etmeyi bir borç biliyoruz.

Esen kalın.

KADİR PALALAR.