TERÖR GAZİSİ POLİS Haber: Kadir PALALAR   Polislerin bayramı ulusça kutlandı. Nutuklar atıldı, vaatler verildi, umut aşılandı. Ancak Terörle Mücadelenin Gazi polisleri yine unutuldu. Onların sorunlarına hiç değinilmedi. Ne hissettikleri, nasıl yaşadıkları üzerinde tek bir beyanat verilmedi, ulusal basında tek bir haber, bir satır yazıya rastlanılmadı. Dünyanın neresinde görülür, savaşa gideceksin; ölürseniz şehit olarak anılacaksınız; sağ salim döndüğünüzde ise gazi kabul edilmeyeceksiniz, size gazi unvanını vermeyi uygun görmeyecekler. Şu gerçeği kabul edelim; terörle savaş yeni bir dünya savaşıdır ve süreç yoğun bir şekilde devam etmektedir. Dünya adeta fokurdayan bir kazan. Ve bu savaşta kaçanlar, korkanlar kadar hayatını hiçe sayarak ölüme koşanlar bulunuyor. Savaşı masumlar lehine çevirenlerden biri de polisler. Polis kavramının asıl şekli; sözcüğün nereden geldiğini ya da nasıl oluştuğunu, ortak kökünü bulmaya çalıştığımızda askeri bir zeminde var olduğunu tarih önümüze döker. Eski Türklerde Polisler Güvenlik ihtiyacı, özgürlük ihtiyacından daha önde gelir. İnsanlık tarihine baktığımızda, doğal durumdan yani ilk özgürlükten bilinçli olarak vazgeçip, devletli toplum olma yolundaki serüven güvenlik taleplerinin neticesinde oluşmuştur. Düzensiz ve güvensiz yaşamı geride bırakan insanlık, devlet adı verilen sisteme boyun eğerek, özgürlüğünden vazgeçmiştir. Bununla birlikte devletin en büyük ödevi de iç ve dış güvenliğin teminat altına alınması olmuştur. Tarih boyunca pek çok devlet kurmuş olan Türkler kamu düzeni ve güvenliği ile ulusal güvenliği paralel yürütmüşlerdir. Gerilere gittiğimizde güvenlik işlerini Subaşı adı verilen teşkilatlanmanın üstlendiğini tespit etmekteyiz. Kabile sisteminde Türkler, orduyu sevk ve yönetenlere “Subaşı “adını vermişlerdi. Kabilelerin birleşme döneminde ise,”KAĞAN” yapılanmasına geçilmiştir. Subaşılar savaşta belli birliklere komuta ederken, barışta bulundukları bölgenin güvenliğini sağlamışlardır. Bilinen en eski Subaşı, 7. yüzyılda Tonyukok kitabesinde adı geçen İnalkağanı dır. Selçuklu’ nun kurucusu Selçuk Beyi de bir Subaşıdır. Anadolu Selçukluları da merkezlerde askeri ve mülki işlere bakanlara Subaşı demişlerdir. Görevlerinin kamu düzenini ve güvenliğini sağlamak olduğu bilinmektedir. Sözcük, Anadolu’ daki beyliklerin askeri komutanları tarafından da kullanılmıştır. Düzen ve güvenlik belli yasalar çerçevesinde yürütülmüştür. Oğuz Hanı ın Oğuz Türesi, Cengiz Hanı’ ın Ulug Yasası, Timur’ un Tzükhati dönemlerinin hukuk kuralları olarak uygulanmıştır. Yasalar suçun engellenmesini ve suçlunun yakalanmasına önem vermiştir. Dolayısıyla polis teşkilatının askeri teşkilat ile iç içeliğinden kolaylıkla bahsedebiliriz. Bu durum Osmanlı İmparatorluğunda da devam etmiştir. Askeri amirler aynı zamanda polis amiri olarak da görev yapmışlardır. Yeniçeri Ocağı’nın kaldırılmasından sonra 10 Nisan 1845’te ilk polis teşkilatı kurulmuştur. Bu sebeple İstanbul’ un güvenliği yeniçeri ağası yerine serasker’ e bırakılmıştır. Daha sonra ilerleyen yıllarda zaptiye müdürlüğü’ nün kurulduğunu görmekteyiz. Milli Mücadelede Polis 1920-23 yılları arasında polis teşkilatı, birisi İstanbul’ da Osmanlı Devleti’ ne tabi olarak, diğeri ise, merkezi Ankara’da olmak üzere iki kısma ayrılmıştı. İstanbul’ da Osmanlı Polis Teşkilatı, padişah ve onun hükümetinin emrinde, işgalci düşman kuvvetlerinin baskı ve istekleri doğrultusunda çalıştırılmaya zorlanmıştır. Milli Polis Teşkilatı ise, bir yandan ana yurdu işgal eden düşman devletlere, diğer yandan düşmanlarla işbirliği yapan padişah ve hükümetine, bundan başka ayaklanarak yurdun iç güvenliğini bozan yerli işbirlikçilere ve bağımsız devlet kurma hayali peşinde koşan ve bu uğurda akla sığmayacak çılgınlıklar yapan Ermeni ve Rum azınlıklara karşı mücadele etmiştir. İşgal altında bulunan bölgelerde ihtilaf devletleri kendi askeri polis teşkilatını görevlendirmişler, mevcut Osmanlı Polis Teşkilatında azınlıkları, ermeni ve Rumları egemen kılmışlardır. Maddi ve manevi baskı ve her türlü çıkar vaatlerine karşın yabancıların emellerine hizmet etmeyecek yapıda olan bir kısım Türk Polislerini derhal azletmişler, memleket dâhilinde kalmaları tehlikeli görülen polisleri de MALTA’ ya sürgüne göndermişler, bunların yerine kendi amaçları doğrultusunda hizmet edecek kimselere görev vermişlerdir. Ancak her gidenin yerine yeterince eleman bulamadıkları için bir kısım polisler görevlerinde kalmış, bunlar ulusal Kurtuluş Savaşının kazanılması için, işgalin her türlü bilgisini ve yardımlarını Ankara’ya ulaştırma yolunda fedakarca çalışmışlardır. Anadolu’ dan verilen direktifler çerçevesinde istenilen işleri başarmak amacıyla milli ve gizli grupları oluşturmuşlar, bazı kişilerin ve mütarekeyi takiben esaretten dönen Türk subaylarının Anadolu’ya kaçırılmasını, işgal altındaki depo ve ambarlardan silah ve cephanelerin gizlice Anadolu’ya gönderilmesini sağlamışlardır. Keza bu dönemde düşman devletler, casus örgütlerini Kurtuluş Savaşını sabote etmek için ülkemize göndermişlerdi. Türk Polisi bunların gizli amaçlarını hareketlerinden önce öğrenmiş, haklarında her türlü bilgiyi fotoğraflarıyla birlikte Anadolu’ya ulaştırmış ve böylece Milli Mücadeleyi kundaklamaya gelenlerin emellerini gerçekleştirmeden yakalanmalarını sağlamışlardır. Türk Polisi, işgal altında bulunan bölgelerde emniyet ve asayişin korunması ve suç faillerinin meydana çıkarılmasında da başarılı çalışmalar yapmışlardır. Terörle Mücadelede Polis Yıllardır, terör, polisi bir hedef olarak görmüştür. Devletin güvenlik güçlerine karşı silaha başvuran terör, pek çok polisin şehit olmasına yüzlercesinin de yaralanmasına neden olmuştur. 1980 öncesi İdeolojik çatışmada sonrası da bölücü terörün içinde bulmuştur kendini. Yaşadıkları, hissettikleri yetkililerin, nutuk atma çerçevesinden öteye gidememiştir. Vaatler verilmiş, umut aşılanmış hepsi bu. Hatta polis kökenli milletvekilleri bile yeterince ilgilenmemiştir meslektaşlarının sorunlarınla. Tayin giyotinine başlarını koyarken, sessizce izlenmişlerdir, kimse parmağını oynatmamıştır. Her sıkışanın, başı belada olanın imdadına yetişen polise ne yazık ki hor bakılmış, sürekli eleştirilmiş vurun abalıya mantığı çalıştırılmıştır yıllarca. Onlar yine de görevlerini yerine getirebilmek için şahadet kuyruğuna girmişlerdir, hiç yakınmadan, isyan etmeden. Terörle savaş 21. yüzyılın savaş biçimidir. Farklı bir yapıya sahiptir. Düzenli orduların savaşı değildir. Terörün hedefleri geniştir. Sivil ve resmi ayrımı yapmadan saldırır. Bu yeni savaş biçiminde olayları derinliğine kavramadan zafer elde etmek güçtür. Terör Gazisi Polisler Teröre karşı verilen mücadelenin bir boyutu, belki de en önemli boyutu, teröre karşı savaşanlara gereken önemin ve değerin verilmesidir. Polislerin çoğu “gazi polis” kavramını bilmemekte, kendilerini ”gazi” olarak görmemektedirler. İşte bu korkunç bir yanılgı ve yanlıştır. Şahadet mertebesine ulaşan polisin olduğu yerde neden polis gazi unvanı alamaz, neden polisler bunun bilincine varamazları Bunu anlamak mümkün değil. Onları vazife malulü olarak değerlendirebiliyoruz ancak neden gazi diyemiyoruz Devlet bu konuda neden uyumaya devam ediyor. Neden gazi polisler hak aramak için mahkeme koridorlarında günlerce, aylarca bekletilir EMŞAD (Emn. Tşk. Vazife ve Şehit Aileleri Yardımlaşma Dayanışma Derneği) yetkilileri mevcut yasaların yeniden düzenlemesi için istek ve temennilerini belirten bir mektubu ilgililere 2003 yılında iletmişler. Ancak tek bir ses gelmemiş. Soruyoruz; böyle bir yaklaşımla “sizlere ölmeyi emrediyorum” deme hakkına nasıl sahip olabiliriz EMŞAD’ın yetkilileri şöyle diyor; Vazife Malulü Gaziler arasında eşitlik sağlanmadığı müddetçe Vazife Malulü Gazi polislerin gönülleri rahat olmayacaktır